.
  สร้างเว็บEngine by iGetWeb.com
Cart รายการสินค้า (0)

พ่อรักลูก

พ่อรักลูก

พ่อรักลูก

   “...ฉันขอตั้งสัตยาธิษฐาน อ้างคุณพระศรีรัตนตรัยมีองค์สมเด็จพระจอมไตรบรมศาสดาสัมมาสัมพุทธเจ้าเป็นประมุข พร้อมด้วยพระอริยสงฆ์ทั้งหมด และพรหมและเทพทั้งหมด ขอทุกท่านจงกำหนดจิต จดจำลูกหลานของฉันไว้  ว่าบุคคลใดก็ตาม เมื่อเวลาจะตาย ขอให้สติสัมปชัญญะสมบูรณ์ มีจิตน้อมไปในกุศลกรรม และขอให้ได้รับผลที่ฉันได้ทำไปแล้วทุกประการ แก่ลูกหลานของฉันทุกคน เวลานี้ฉันมองดูแล้วนะ ตรวจดูแล้ว สิ่งที่ฉันต้องการมันสมใจนึกเสียแล้ว ฉันมีความอิ่มเอิบใจบอกไม่ถูก ปลื้มใจ ที่ความปรารถนาสมหวัง ที่ฉันตั้งใจไว้นาน คิดว่าจะทำไม่ได้ แต่เวลานี้ทำได้แล้ว ลูกหลานของฉันทุกคน มีศรัทธาเป็นอจลศรัทธาแล้ว มีความมั่นคงในพระพุทธศาสนาแล้ว...”

   “...ที่พ่อมีความรื่นเริง มีกำลังกายกำลังใจทำได้ทุกอย่าง ก็เพราะลูกทุกคนของพ่อเป็นคนดี อยู่ในโอวาทขององค์สมเด็จพระชินสีห์บรมศาสดาสัมมาสัมพุทธเจ้า  ฉะนั้นลูกทุกคนจึงเป็นที่รักของพ่อ ใครเขาจะเกลียด ใครเขาจะชังลูก เป็นเรื่องของเขา แต่ว่าพ่อรักลูกทุกคนเสมอกัน ต้องการอย่างเดียวคือ จะนำทางให้ลูกพ้นทุกข์เข้าไปหาแดนแห่งความสุข ที่ไม่มีการเกิด แก่ เจ็บ ตาย ไม่มีความเปลี่ยนแปลงใดๆ ไม่มีความหนักใจแต่นิดเดียว นั่นคือ พระนิพพาน

เพราะความดีของลูกพ่อทุกคน ทั้งลูกหญิง ลูกชาย ตลอดจนกระทั่งลูกที่เป็นพระและเณร เป็นคนดีทั้งหมด ภาระทุกอย่างที่พ่อหนักอยู่ เป็นอันว่า ทุกคนก็ช่วยกันแบกและแบกจนกระทั่งพ่อคาดไม่ถึง เป็นอันว่าความดีของลูกมันเกินกว่าที่พ่อจะพรรณนาถึงความดี คำว่าเหนื่อย เพื่อลูกจึงไม่มีสำหรับพ่อ มันเหนือความเหนื่อย และเหนือความเบื่อหน่ายของพ่อ ถึงแม้ว่าพ่อจะเหน็ดเหนื่อยเพียงใดก็ตามไม่มีความสำคัญไปกว่าความดีของลูก ลูกของพ่อมีความดีเกินกว่าที่พ่อจะห่วงใยในชีวิตพ่อ ทั้งนี้ลูกของพ่อดีกว่าที่พ่อคิดไว้ว่า ลูกจะพึงดี ลูกทุกคนรักพ่อ ลูกทุกคนยอมเหน็ดเหนื่อยเพื่อพ่อ ลูกทุกคนพยายามสละผลประโยชน์ทุกอย่างเพื่อพ่อ ความดีของลูกอย่างนี้ เป็นปัจจัยให้พ่อรักลูกทุกคนยิ่งกว่าชีวิตของพ่อ ฉะนั้นขอบรรดาลูกทุกคน จงรักษาความดีของลูกไว้ เหมือนเกลือรักษาความเค็ม ชีวิตและร่างกายของพ่อไม่มีความสำคัญ ถ้าห่วงมันมากเท่าไหร่ ประโยชน์ที่ลูกพึงจะได้ก็น้อยไปเท่านั้น เพราะวันเวลาที่เราพึงจะต้องตาย เราห้ามมันไม่ได้ มันมีเวลาแน่นอน พ่อไม่อยากจะจากลูกไป พ่อรักลูกทุกคนมาก พ่อสงสารลูกทุกคน เห็นน้ำใจของลูก แต่ลูกรัก ขันธ์ 5 พ่อห้ามมันไม่ได้

   ฉะนั้นสิ่งใดก็ตาม ถ้าเป็นประโยชน์แก่ลูก พ่อจะทำทุกอย่าง เพื่อลูกของพ่อ และพ่อจะไม่ห่วงใยอาลัยในชีวิตของพ่อ ถึงแม้ว่าเลือดและเนื้อของพ่อจะเหือดและแห้งไปก็ตามที หรือชีวิตอินทรีย์ของพ่อจะสลายไปก็ตาม พ่อทำทุกอย่างได้เพื่อลูก”

   “จิตของลูก อย่าได้ร่าเริงในกามารมณ์ อย่าร่าเริงในโทสะ อย่าร่าเริงในความหลง ตั้งจิตตรงเฉพาะพระนิพพาน”

   ชีวิตไม่แน่นอน ความเกิด ความตายเป็นของธรรมดา เมื่อเกิดมาแล้วเป็นของยุ่งยาก ในที่สุดมันก็ต้องตาย ถ้ากิเลสเรายังไม่หมดเพียงใด ก็ต้องกลับมาเกิดใหม่ มาใช้ชีวิตที่ไม่มีความสุข

   ธรรมใดที่องค์สมเด็จพระจอมไตรบรมศาสดาสัมมาสัมพุทธเจ้าให้พ่อไว้ พ่อถ่ายทอดให้แก่ลูก ทรัพย์สมบัติทั้งหมดนี้ ขอลูกจงถือว่าเป็นตัวแทนของพ่อเพราะว่าชีวิตของพ่อนี่ พ่อไม่แน่ใจนักว่าจะมีอายุอีกสักกี่ปี ขอลูกทั้งหลายจงอย่าถือขันธ์ 5 ของพ่อนี้เป็นสำคัญ “ปฏิปทาใดที่เป็นที่ชอบใจ ไม่เกินวิสัยของลูก ขอลูกจงทำและรักษาอภิญญาสมาบัติไว้ ขณะใดที่ใจของลูกยังรักษาอภิญญาสมาบัติไว้ ขณะนั้นลูกจงภูมิใจว่า พ่ออยู่กับลูกตลอดเวลา ถึงแม้ว่าร่างกายาของพ่อจะสลายไป แต่ใจของพ่อยังอยู่กับใจของลูก ลูกจะไปไหนก็เชื่อว่าพ่อไปด้วยช่วยลูกทุกประการ

   อย่าเมากายจนเกินไป อย่าเมาในชีวิต จงอย่าคิดว่าร่างกายของใครดี ดูร่างกายของเรานี้มันสกปรกโสมม และมีความเสื่อมโทรมไปเป็นธรรมดา ในไม่ช้าในมันก็พัง อยู่คนเดียวมีความสุข สุขอย่างมีคนคนเดียว แต่ก็ทุกข์อย่างมีขันธ์ 5 ฉะนั้นขอลูกทุกคนจงตั้งหน้าตั้งตาปลงจิตคิดว่า อนิจจา วตสังขารา สังขารทั้งหลายไม่เที่ยงหนออุปปทาทวยธัมมิโน เมื่อเกิดขึ้นแล้วก็แก่ไปทีละน้อย คือทรุดโทรมไป อุปปัชชิตวา นิรุชณันติ เมื่อเกิดขึ้นแล้ว ในที่สุดก็ตาย ให้เอาใจนึกถึงคนตาย ว่าคนที่เขานอนตาย อยู่ข้างหน้าเรา สภาพมันเป็นยังไง เตสังวูปสโม สุโข ร่างกายที่เปื่อยเน่าอย่างนี้ ถ้าเรางด ไม่มีเสียได้แล้ว องค์สมเด็จพระประทีปแก้ว ตรัสว่า จะมีประกายแก้วคือ พระนิพพาน

   นิพพาน นิพพะ เขาแปลว่า ดับ คือ ดับความชั่ว ได้แก่ โลภะ ความโลภ โทสะ ความโกรธ โมหะ ความหลง เป็นอารมณ์จิตที่บริสุทธิ์ ไม่มีความชั่วเจือปน เขตของพระนิพพานไม่มีความตาย ไม่มีการป่วย ไม่มีการเปลี่ยนแปลง ฉะนั้นถ้าบรรดาท่านพุทธบริษัทสงสัย ก็พยายามฝึกมโนมยิทธิ หรือทิพจักขุญาณให้ได้ และทำวิปัสสนาญาณได้พอสมควร ท่านจะได้รู้จักสภาวะของพระนิพพาน ดีกว่าอ่านหนังสือแล้วก็เดากัน

 

 

   คัดลอกจากหนังสือ พ่อรักลูก เล่ม 1 เนื่องในวาระครบรอบ 6 ปี มรณภาพของ พระเดชพระคุณหลวงพ่อพระราชพรหมยาน  30 ตุลาคม 2541

 

 

 

#แอดมิน

ความคิดเห็น

แสดงความคิดเห็น

* *

 

*

view